Credible of Matthew Part 3: Matthew 28:19
Credible of Matthew Part 3: Matthew 28:19

Credible of Matthew Part 3: Matthew 28:19

Testimonium contra traditionem verbi Matthaei 28, 19 .

Trinitaria baptismalis formula Matthaei 28, baptizans eos in Nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti, Matth. Ex quo testimonio sunt multae notationes necnon citationes Eusebii. The original reading of Matthew 19:28 Ex his citations was probably based : " Euntes ergo docete omnes gentes in nomine meo."

Testimonium Eusebii

  • Eusebius Pamphilus, seu Eusebius Caesareae natus circa 270 AD, obiit circa 340 AD
  •  Eusebius, cuius studio maxime debemus notae historiae Novi Testamenti».Westcott, Generalis Contemplatio Historiae Canonis Novi Testamenti, p).
  • « Eusebius, Ecclesiae doctor summus et doctissimus sui temporis theologus, indefesse laboravit ad purum novi Testamenti acceptionem verbi ab Apostolis oriundum. Eusebius... in vetustis tantum codicibus nititur».EK in Christadelphian Monatshefte, Aug. Visitator fraternus, die mensis Iunii anno 1923)
  • Eusebius Pamphilius, Caesareae Palaestinae episcopus, vir summae lectionis et eruditionis, et qui in historia ecclesiastica et in aliis theologicarum disciplinarum studiis immortalem famam acquisivit. Pamphilius, vir doctus et devotus Caesariensis, et ibi amplae bibliothecae conditor, ex quo Eusebins plurimam eruditionis copiam traxit. (JL Mosheim, nota editorialis).
  • In bibliotheca sua, Eusebius plerumque tractavit codices Evangeliorum a ducentis annis antiquiores quam primores magnorum uncialium, quos nunc in bibliothecis nostris habemus». (Acta Hibbert, Octob., 1902).
  • Eusebius in Matthaei integri libro oculatus fuit, qui exemplum antiquum ad Matthaeum originalem proxime accedens fuisse probabile est.
  • Eusebius librum antiquum Matthaei citat, quem in Caesariensi bibliotheca habuit. Eusebius verba sua ad discipulos in textu originali Matthaei refert nos de verbis Iesu: « Uno verbo et voce dixit discipulis suis: « Ite, docete omnes gentes in nomine meo, docens eos observare. omnia quaecumque mandavi vobis.
  • Codices, quos Eusebius a praedecessore suo Pamphilo Caesareae Palaestinae possidebat, aliquas saltem pristinas lectiones servavit, in qua nulla mentio vel Baptismi vel Patris et Filii et Spiritus Sancti. Constat hunc Eusebium fuisse textum in vetustissimis codicibus collectum quinquaginta ad centum et quinquaginta annos ante nativitatem a maioribus suis praedecessoribus (FC Conybeare, Hibbert Journal, 1902, p. 105).

Auctoritates ex Eusebio

Probatur evangelio (Demonstratio Evangelica), 300-336 AD .

Liber III, cap. 7, 136 (ad), p. 157

Discipuli autem Iesu cum maxime vel sic dicentes vel sic cogitarent, dominus difficultates suas solvit, addita una locutione, dicens triumphare: "In nomine meo." Et tanta vis nominis eius, ut ait Apostolus: Dedit Deus ei nomen quod est super omne nomen, quod in nomine Iesu omne genu flectatur coelestium et terrestrium et infernorum, virtutem virtutis in nomine suo absconditam ostendit, cum discipulis diceret:Euntes docete omnes gentes in nomine meo. Verissime etiam futura praenuntiat, cum ait: Oportet enim hoc praedicari primum omni mundo, in testimonium omnibus gentibus.

LIBER III, c. 6, 132 (a), p. 152

Uno verbo et voce dixit discipulis suis :Euntes docete omnes gentes in nomine meodocentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis

Liber III, cap. 7, 138 (c), p. 159

Cogor ineluctabiliter gressus meos retractare, et causam quaerere, et confiteri non posse nisi in ausu audaciae assecuti, divina virtute, et potentiori hominis et cooperante dicentis. iis; "docete omnes gentes in nomine meo. "

LIBER IX, CAPUT XI, 11 (c), p. 445

Et discipulos suos post rejectionem imperat,ite docete omnes gentes in nomine meo. "

Bible Versions and References Ad Matthaeum 28:19

Biblia Sacra, 1966

Fortassis haec formula, ad plenitudinem locutionis, pertinet; repercussio est usus liturgici postea in communitate primitiva constituta. Recordabitur Actus loqui de baptismo « in nomine Iesu ».

Biblia Sacra Vulgata

hodierni critici affirmant haec formula falso Iesu adscribitur eamque postea (catholicam) traditionem ecclesiae repraesentatNusquam enim in libro Actuum (vel in aliquo alio libro bibliae) baptismus trinitatis fit nomine.

James Moffett

Fortassis haec formula (Trinitaria), quod ad plenitudinem suae locutionis attineat, repercussio est usus liturgici (catholici) postea in primitiva (catholica) communitate stabilita, memorabitur Actus loqui de baptismo « in nomine Iesu ».

The Latin Vulgate Bible Encyclopedia, Vol. 4, pagina 2637

Matth postea condicio ecclesiastica, quod eius universalismus est contra facta historiae christianae antiquae et eius formula trinitaria a Iesu ore aliena.. "

Tyndale Novi Testamenti Commentarii, I, pag

« Saepe affirmatur verba in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti non esse ipsissima verba Iesu, sed ...postea liturgica additione. "

Dictionarium Christi et Evangeliorum, J. Hastings, 1906, pag

Dubitatur an expressa praecepti Matt. 28:19 accipi potest ut a Iesu prolatum. At formula trinitaria in ore Iesu certe inopinata est.

Britannica Encyclopedia, 11th Edition, Volume 3, page 365

"Baptismus mutatus est a nomine Jesu in verba Patris, Filii & Spiritus Sancti in 2nd Century. "

Bible Dictionary, Vol. 1, 1992, pag

« Aenigma historicum non solvitur Matth. secundum amplam eruditorum consensum, non est authenticum Iesu dictum"

Interpretes thesaurus Bibliorum, 1962, pag

Matthew 28:19 “… in textuali ratione disputatum est, at in opinione multorum scholarium verba adhuc veri textus Matthaei haberi possunt. Gravis tamen dubium est, an tua sint ipsissima verba Jesu. TESTIMONIA Acts 2:38; 10, 48 (cfr. 8, 16; 19, 5), quam Gal. 3:27; Rom 6, 3, suggerunt baptismum in primitiva christiana religione administratum esse, non triplici nomine, sed « in nomine Iesu Christi » vel « in nomine Domini nostri Iesu Christi.. Hoc difficile est cum peculiaribus versibus in fine Matthaei conciliare ».

Dictionarium Bibliorum, 1947, pag

« Sollemne est institutionem praxis ad verba Christi, quae habetur Matth., XXVIII, investigare. Sed authenticitas huius loci impugnata est tam de historicis quam de ratione textuali. Fatendum est formulam nominis triplicis, quae hic praecipitur; non videtur fuisse ab Ecclesia primitiva adhibita"

Additional References De Matthaeo 28:19 et de Baptismo

Historia Critica Novi Testamenti, Conybeare, 1910, pages 98-102, 111-112

Liquet igitur codices, quos Eusebius a praedecessore suo Pamphilo Caesareae Palaestinae extiterat, aliquas saltem pristinam lectionem servasse, in qua nulla mentio vel de Baptismo vel de Patre et Filio et Spiritu sancto. Sanctus."

Commentarius Criticus in Sacram Scripturam Veteris ac Novi Testamenti; S. Driver, A. Plummer, C. Briggs; S. Matthaei Tertiae Editionis, 1912, pages 307-308

Euseb., toties in hac brevi forma citat, ut facilius existimare velit verba Evangelii recitare, quam rationes possibilis excogitare, quae eum toties in paraphrasin habere possunt. Quod si semel putemus brevem ejus formam fuisse in MSS. de Evangelio, multo probabilius est in coniectura quod sit textus primigenius Evangelii, et posterioribus saeculis clausulam « baptizare ... Spiritus » breviorem « in nomine meo » supplantavit. Atque huiusmodi insertio ex usu liturgico a librariis et translatoribus velocissime usurparetur ». 

Hastings Dictionarium Bibliorum 1963, pagina 1015;

« Textus principalis trinitarius in NT est formula baptismalis in Mt 28, 19 ... Haec nuper post resurrectionem dicentis, non in alio evangelio vel alibi in NT invenimus, a nonnullis viris doctis in Matthaeum interpolatio inspicienda est. Ostensum etiam est, rationem discipulorum faciendi continuatam esse in docendo, ut intercedens ad baptismum cum sua trinitaria formula, fortasse posterius inseratur illud verbum. Denique, forma Eusebii textus ("in nomine meo" potius quam in nomine Trinitatis) advocatos habuit. Quamvis formula trinitaria nunc in Matthaei libro hodierno reperiatur, hoc tamen in doctrina historica Iesu fontem suum non praestat. Praestat proculdubio formulam (Trinitariam) (catholicam) christianam, fortasse syriam vel Palaestinensem, usum baptismalem (cf. Didach 7-1) inspicere, et ut breviter doctrinae Ecclesiae (catholicae) compendium. Deus, Christus et Spiritus...

Verbum Biblicum Commentarium, vol 33B, Matthew 14-28; Donald A. Hagner, 1975, page 887-888

«Trinum nomen (solum initio trinitarismi) in quo baptismus fiebat, e contra, videtur plane esse liturgica expansio evangelistae consentanea usui sui diei (sic Hubbard, cf. Did. 7.1). Bonum possibilitatis est quod in forma sua originali, teste forma Eusebiana ante-nicenae, textus legitur « Facite discipulos in nomine meo » (cf. Conybeare). Brevior haec lectio servat rhythmum loci symmetricum, cum formula triadica inepte quadrat in structuram, si interpolatio esset. momentum « nominis Iesu » in praedicatione christiana prisca, praxis baptismi in nomine Iesu, ac singulare « in nomine eius » quoad spem gentium, Esai. xlii 42b, apud Matth. Sicut Carson recte notat nostrum locum: "Nulla testimonia habemus Iesu ipsissima verba hic" (4). Actuum narratio notat usum nominis tantum « Iesu Christi » in baptismo (Act 12, 18; 21, 598; 2, 38; 8, 16; cf. Rom. 10, 48; Gal. 19, 5). vel simpliciter « Dominus Iesus » (Act 6, 3; 3, 27).

The Schaff-Herzog Encyclopedia of the Religion Knowledge, page 435

Iesus autem hunc trinitarium baptismi ordinem post resurrectionem suam discipulis dare non potest; Novum enim Testamentum unum baptisma tantum novit in nomine Jesu, Act. 2), quod adhuc occurrit etiam in saeculis secundis et tertiis, dum formula trinitaria tantum occurrit, Matth. xxviii 38; tum demum Didache 8, et Iustinus, Apol. 16:10 ... indoles denique liturgica plane aliena est formulae; non erat Iesu modus tales formulas facere formalis authenticas Matt. 43:19 disputandum est…”.

The Encyclopedia of Religion and Ethics

Ad Matthaeum 28, 19, ait: Est medium documentum pro sententia tradita (Trinitaria) . Si in controversiam venit, hoc quidem futurum est decretorium, sed fides eius impugnatur propter criticam criticam, criticam litterariam et criticam historicam. Idem thesaurus ulterius asserit: « Manifesta explicatio silentii Novi Testamenti de nomine trino, et usu alterius (Jesu Nominis) formulam in Actis et Paulo, esse hanc alteram formulam prior, ac trinum formula est postea addit. "

Biblia Sacra, Opus Scholarly Catholic

«Forte haec formula (Matth. 28, 19), quod ad plenitudinem suae locutionis spectat, repercussio est usus liturgici postea in communitate primitiva (catholica) institutae. Recordabitur Actus de baptismo loqui "in nomine Iesu" ...

The International Bible Encyclopedia, James Orr, 1946, page 398

Feine (PER3, XIX, 396 f) et Kattenbusch (Sch-Herz, I, 435 s. arguunt formulam trinitariam apud Matthaeum 28, 19 spuriam esse, cujus usus formulae trinitariae in Actis nulla reperiri potest. vel Apostolorum epistolas».

Institutio Ecclesiae Patrum, vol. 1, Harrius Austryn Wolfson, 1964, p

Doctrina tota critica repudiat traditionem formulae baptismalis tripartitae traditae Iesu, eamque tamquam recentioris originis respicit. Proculdubio tunc formula baptismalis initio ex una parte constabat et paulatim in suam formam tripartitam elaboravit.

GR Beasley-Murray, Baptismus in Novo Testamento, Grand Rapids: Eerdmans, 1962, pag.

« Data est mihi omnis potestas in caelo et in terra », unde sequitur: « Euntes docete me in omnes gentes, baptizantes eos in nomine meo, docentes eos servare omnia, quae mandavi vobis. " Re quidem vera primae et tertiae clausulae illud significant: spectat secunda clausula a christologica in trinitariam formulam utilitates traditionis liturgicae mutatam esse ».

Catholic Encyclopedia, II, 1913, Baptismus

Controversiam de hac quaestione agnoscunt auctores, num baptismus in nomine Christi tantum validus fuerit unquam. Hanc difficultatem agnoscunt textus in Novo Testamento oriri. Explicant « Principis Apostolorum mandatum « baptizetur unusquisque vestrum in nomine Iesu Christi, in remissionem peccatorum vestrorum (Act, ii). ... Ex his auctoritatibus nonnulli theologi posuerunt apostolos baptizatos in nomine tantum Christi. Thomas, sanctus Bonaventura et Albertus Magnus ad hanc sententiam vocati sunt auctoritates, speciali dispensatione id fecisse Apostolos asseverantes. Alii scriptores, ut Petrus Lombardus et Hugo de sancto Victore, tenent etiam tale baptismum valere, sed pro apostolis nihil dicunt dispensationem.

Dicunt praeterea: « Auctoritas Stephani Papae I ad validitatem baptismi in nomine Christi tantum dati. S. Cyprianus ait (Epist. ad Jubaian.) hunc pontificem omne baptismum validum declarasse, dummodo datum sit in nomine Jesu Christi. VIII, ubi dicit quod non est rebaptizandus ille qui iam baptizatus est in nomine sanctae Trinitatis vel in nomine Christi tantum, sicut in actibus apostolorum legitur.

Iosephi Ratzinger (Benedictus papa XVI) Introductio ad christianismum: 1968 ed, pp. 82, 83 .

« Fundamentalis nostrae professionis fidei forma per saeculorum decursum secundo et tertio in baptismi caeremonia connexum est. Et quantum ad locum originis, ab urbe Roma venit quod dicitur Matth.

Wilhelm Bousset, Kyrios Christianismus, p

« Testimonium pro ampla distributione formulae baptismalis simplicis [in Nomine Iesu] usque in alterum saeculum ita instat ut etiam apud Matthaeum 28, 19 postea formula trinitaria inserta sit.

Pro Christo, Tom Harpur, p

Omnes autem doctores optimates consentiunt saltem posteriorem partem huius praecepti [Triune pars Matth. 28:19] postea insertam esse. Formula [Trinitaria] nusquam alibi occurrit in Novo Testamento, et ex unico argumento novimus [cetera Novi Testamenti] primam Ecclesiam non baptizasse populum his verbis utentem (« in nomine Patris, et in. Baptismus erat in nomine solius Iesu, vel in nomine Iesu. Unde arguitur quod versus originaliter legerit eos in nomine meo baptizantes, et tunc dilatatum est ad operandum in dogmate trinitario. Re quidem vera prima sententia critica critica Germanica necnon Unitariani saeculo XIX proposita, positio in doctrina principali quam pridem 1919 recepta est, cum Peake commentatio primum evulgata est: "Ecclesia primi. dies (AD 33) non observarunt hoc mandatum terrarum, etiam si scirent. Mandatum baptizandi in trino nomine est late expansio doctrinalis ».

Williston Walker, 1953, p

« Baptismus apud veteres discipulos plerumque erat « in nomine Iesu Christi ». Baptismi nulla mentio fit in nomine Trinitatis in Novo Testamento, nisi praecepto Christo attributo, Matth. Textus ille primus est, (sed non originalis) tamen. Symbolum Apostolicum subiicit, et consuetudo in Doctrina, seu Didache, et Iustinus conscripta. Saeculi tertii christiani pristinae formae recognitionem retinuerunt, et, Romae, saltem, baptismus in nomine Christi validus, si irregularis, certe a tempore Stephani Episcopi habitus est (28-19).

James Martineau, 1905, p

« Haec ipsa ratio, quae narrat in novissimo post resurrectionem suam, Apostolos suos in omnes gentes ire et baptizare iussit (Mt 28, 19), se prodidit loquendo in sermone trinitario sequentis saeculi et ad nos compellit. vide in eo ecclesiasticum editorem, non evangelistam, nedum ipsum conditorem. Nullum historicum vestigium apparet huius formulae baptismalis antecedens "Doctrina Duodecim Apostolorum" (c. 7, 1,3, 1887 Antiquissima Ecclesia Manuel, ed. Philip Schaff, 61), et prima Iusti Apologia (Apol. i. 3.) medio fere saeculo II: et plusquam saeculo post, Cyprianus necessarium invenit usum eius insistere loco antiquioris locutionis baptizati in Christum Iesum, vel in « nomen Domini Iesu. . (Galat. III, 27; Act. XIX, 19; X, 5. Cyprianus Ep. 10, 48-73, eos convertendos habet, qui adhuc breviore forma utuntur.) Paulus solus de Apostolis baptizatus est antequam esset Repleti Spiritu Sancto; qui certe simpliciter «in Christum Iesum» baptizatus est. Forma tamen tri-personalis, ut est inhistorica, ab omni fere Ecclesia in Christiano orbe tanquam essentiali inculcatur, et, nisi in te pronuntiatum non habueris, auctoritates ecclesiasticas ejiciunt. ut ethnicus homo, et te nec Christianam recognitionem in vita tua, nec Christianam sepulturam in morte tua consentio. Regula est, quae omne baptismum ab Apostolo traditum irritam condemnet; Nam si liber Actorum credi potest, invariabilis usus erat baptismus in nomine Iesu Christi, et non in nomine patris, et filii, et spiritus sancti. .

Peake, Commentarii, in Sacra Scriptura, MCMXXIX: DCCXXIII page

Matth. ult., 'Ecclesia primorum dierum huius mundi mandatum non observavit, etiam si sciret'. Mandatum baptizandi in nomine triplici late doctrinalis expansio est. Loco verborum « baptizandi ... Spiritus », probabiliter legendum est simpliciter « in nomine meo ».

Edmund Schlink, Doctrina Baptismi, pag

« Mandatum baptismale secundum Matthaeum 28, 19 forma non potest esse historica origo baptismi christiani. Saltem, supponendum est textum transmissum in forma ab ecclesia [catholica] dilatetur».

Historia Dogmatum, vol. 1, Adolphus Harnack, 1958, pag

Baptismus in aetate apostolica fuit in nomine Domini Jesu (1 Cor. i. 1; Act. 13, 19). Exire non possumus, quando formula in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti emersit ».

Bible Catechismus, Rev. John C Kersten, SVD, Catholic Book Publishing Co., NY, NY; l973, p. 164

In Christum. Christianos baptizatos in Christo (n. 6). Ad Christum pertinent. Actus Apostolorum (2; 38, 8; 16, 10; 48, 19) baptizare nos docet in nomine Iesu. -- melior translatio esset « in nomen Iesu ». Solummodo in IV saeculo fecit formula « In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti » facta est consueta ».

Quid de Didache?

  • Didache translat. Didakhé significat “docere” atque etiam praedicatur ut Domini doctrina per duodecim Apostolos Nationes.
  • Tempus originalis operis, eius auctoritas et provenientia ignota sunt quamvis recentiores scholares illud primo saeculo (90-120 AD) modernum habeant.
  • Praecipuus textus Didache textus testis est undecimi saeculi graeci membranae manuscripti qui Codex Hierosolymitanus seu Codex H, (1056 AD) 
  • Valde probabile est Didache annos circiter 950 mutatum esse, ex quo illa comparata ad Codicem H . nata est
  • Didache silet de poenitentia et symbolica morte in Christum
  • Didache VII, Sed de baptismo, sic baptizabitis. His omnibus perlectis, baptizate in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti in aqua viva. Si autem non habes aquam vivam, baptiza in alia aqua; et si non potes in frigido, tunc in calido. Si autem non habes, mitte aquam super caput ter, in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti.
  • Internum documenta ostendit Didache 7 quasi interpolationemaut postea addit. In Didache, IX, de communione dicit scriptor: Sed de eucharistica gratiarum actione nemo comedat aut bibat, nisi qui fuerunt. baptizatus est in nomine Domini Iesu"Iesous", in Graeco, "Iesous" dicit, "Graece pro Iesu)
  • Mox cum dixisset baptismus peragi in titulis Patris et Filii et Spiritus Sancti, Didache necessitatem absolutam in nomine Domini Iesu baptizati (id est "Iesous", eadem voce Graeca ac Act. Act. Teius manifestam contradictionem repraesentat et validitatem praebet argumenti Didache 7 interpolationis.
  • Tametsi quaedam sunt contenta interesting intra Didache quae in primo secundo saeculo scripta erant probabile, constat postea interpolationes et editiones ad Didache causam incertam esse de veritate cuiuslibet contentorum.

Commentaria in Didache

Ioannes S. Kloppenborg Verbin, Cavans Q, pp

« Didache, christianorum primo saeculo secundo compositio, etiam plane composita est, quae consistit in sectione "duae Viae" (cap. 1-6), manuale liturgicum (7-10), instructiones de receptione prophetarum peregrinorum ( 11-15), et brevis apocalypsis (16). Mstyli et argumenti disiunctiones infixae, et praesentiae sine dubio et perspicuis interpolationibus, quod Didache ex toto panno non excisum esse declarant. Hodierna sententia dominans est documentum esse compositum ex pluribus unitatibus independentibus, praeredactionalibus, quae ab uno vel altero redactore collectae sunt.s (Neiderwimmer 1989:64-70, ET 1998:42-52). Comparatio sectionis "Duae Viae" cum pluribus aliis documentis "Duae Viae" suggerit Didache 1-6 ipsum esse effectus multae emendationis. Documentum magis temere instituendum (cf. Barnabas 18-20), sed ordinatum est in communi cum Didache.Doctrina apostolorum, et Ecclesiae apostolicae ordo.

Johannes Quasten, Patrologiae cursus completus. 1, Page 36

 Quastenus scripsit Didache non viventibus archetypis apostolis scriptam esse: “documentum est corruptum postea insertiones... documentum non revertitur ad tempora apostolica … Praeterea talis collectio ordinationum ecclesiasticarum supponit tempus stabilitionis alicuius durationis. Singula dispersa indicant aetatem apostolicam non iam esse nostrae aetatis, sed in historiam transisse ».

Eusebius History 3:25

Ineunte quarto saeculo Eusebius Caesariensis scripsit illud “… sic dicta Apostolorum doctrina ... spuria erat. "